Dermatitis herpetiformis, de ziekte van Dühring

De Ziekte van Dühring, ook wel Dermatitis herpetiformis genoemd, geeft een jeukende, branderige huiduitslag met blaarvorming. De uitslag en jeuk doen zich voornamelijk voor op de ellebogen, knieën, hoofdhuid, rug en billen. Vaak vormt de uitslag een signaal van een dieper liggende oorzaak: een allergie voor gluten.

Oorzaken van de Dermatitis herpetiformis

De naam  Dermatitis herpetiformis roept vaak de associatie op met het herpesvirus, maar dat heeft er niets mee te maken. Dermatitis herpetiformis niet alleen vaak voor bij mensen met coeliakie,  ofwel glutenallergie, maar ook bij mensen met glutensensitiviteit. Gluten is een eiwit dat wordt gevonden in tarwe, rogge, gerst, spelt en kamut.

Tot een kwart van de mensen met coeliakie heeft ook de Dermatitis herpetiformis. Coeliakie kan intense buikpijn, constipatie, misselijkheid en braken veroorzaken. Deze symptomen zijn afhankelijk van deDermatitis herpetiformis gluten ziekte van Duhring heftigheid waarmee men op gluten reageert. Sommige mensen die Dermatitis herpetiformis hebben, zijn niet altijd slachtoffer van de intestinale symptomen. Zelfs zonder deze klachten wordt er in 90% van de gevallen ondervinden de ingewanden schade bij mensen met Dermatitis herpetiformis.

De schade aan de darm en de huiduitslag zijn een reactie op de gluten eiwitten door een specifiek soort antilichaam, genaamd IgA. Het lichaam maakt deze antistoffen aan in reactie op infecties of toxines. Soms maakt het lichaam ook antistoffen aan tegen voedsel of stoffen uit de omgeving, zoals pollen of huisstofmijt. Dit is een allergische reactie.

De meeste allergieën, zoals bijvoorbeeld hooikoorts en netelroos, worden veroorzaakt door de reactie van het lichaam op een allergeen, zoals pollen en het IgE antilichaam. Het lichaam maakt veel meer IgA-antistoffen aan, gevonden in de ogen, mond en het slijmvlies van de darm.

Wanneer iemand coeliakie heeft, maakt het lichaam IgA antilichamen aan om zich te verdedigen tegen de gluten eiwitten. De gevoeligheid voor gluten is meestal van genetische aard. Wanneer IgA antilichamen gluten aanvallen, raken de kleine villi op de darmwand beschadigd. Deze villi stellen het lichaam in staat voedingsstoffen, vitamines en mineralen op te nemen. Hierdoor ontstaat de zogenaamde leaky gut, waarbij de darmwand door de beschadigingen een verhoogde doorlaatbaarheid heeft.

De structuren die worden gevormd wanneer de IgA antilichamen een verbinding zijn aangegaan met de gluten, komen vervolgens terecht in de bloedbaan. Daar zorgen ze in kleinere bloedvaten voor verstoppingen, met name in de huid. Witte bloedcellen worden aangetrokken door deze kleine bloedklonters en maken een chemisch stofje aan dat een jeukende, blaarachtige huiduitslag veroorzaakt.

Hoewel er meer vrouwen dan mannen zijn gediagnosticeerd met coeliakie, hebben mannen meer kans om Dermatitis herpetiformis te ontwikkelen dan vrouwen. De uitslag begint meestal in de tienerjaren of in de adolescentie, maar het kan ook reeds beginnen in de kindertijd. Het is een levenslange aandoening , maar de symptomen kunnen worden beperkt met een strikt glutenvrij dieet en herstel van de darmwand.

Wat zijn de precieze symptomen bij de Dermatitis herpetiformis?

Dermatitis herpetiformis geeft altijd huiduitslag, die vrijwel altijd op de zelfde plaatsen op het lichaam opduikt. De meest voorkomende locaties zijn de ellebogen, knieën, onderrug, nek, schouders, billen en hoofdhuid. De plekken van de uitslag zijn meestal even groot en zitten aan beide zijden van het lichaam.

Voordat een volledige uitbraak van de uitslag plaatsvindt, is er meestal een gevoel waar te nemen van branderigheid of jeuk. Vervolgens kunnen zich puistachtige bultjes vormen, gevuld met heldere vloeistof. De bultjes genezen binnen een paar dagen en laten een paarse plak achter die weken blijft zitten. Intussen vormen zich nieuwe bultjes terwijl de oude genezen. Dit proces kan jaren duren, met tussenperioden van remissie.

Hoe wordt het gediagnosticeerd?

Dermatitis herpetiformis wordt gediagnosticeerd met een huidbiopsie, waarbij een klein monster van de huid wordt verwijderd en wordt onderzocht onder een microscoop. Soms wordt een directe immunofluorescentietest uitgevoerd, waarbij met een kleurstof de aanwezigheid van IgA antilichamen kan worden aangetoond op de huid rond de uitslag.

Ook met een bloedonderzoek kan de aanwezigheid van antilichamen in het bloed worden aangetoond. Een darmbiopsie kan worden uitgevoerd om de aanwezigheid van darmschade door coeliakie te bevestigen.

Welke behandelingen zijn beschikbaar voor Dermatitis herpetiformis?

De Ziekte van Dühring wordt veelal behandeld met een antibioticum genaamd Dapson. Dapson is een krachtig medicijn, maar heeft ernstige bijwerkingen en pakt de oorzaak niet aan.  Andere geneesmiddelen die gebruikt kunnen worden zijn onder andere tetracycline, sulfapyridine en sommige immunosuppressieve geneesmiddelen.

De meest effectieve en natuurlijke behandeling is een complementaire, waarbij naast preventie met een strikte naleving van een glutenvrij dieet, ook het lichaam wordt voorzien van supplementen om het herstel van de darmwerking te bevorderen. De darmflora moet natuurlijk herstellen en dan met name de schade aan de villi.

Wat zijn de complicaties van Dermatitis herpetiformis?

Darmkanker schijnt waarschijnlijker te zijn bij patiënten met coeliakie vanwege de constante en voortdurende ontsteking in de darm. Vitaminetekorten en bloedarmoede kunnen ook problemen geven vanwege de intestinale malabsorptie. Daarnaast komt Duhring ook vaak voor in combinatie met schildklierklachten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *