Triclosan, the secret killer

triclosan

Triclosan is een antibacteriële en schimmelwerende stof die in de jaren 60 van de vorige eeuw op de markt is gebracht door Ciba Specialty Chemicals Corporation. In eerste instantie werd triclosan gebruikt als medisch desinfectiemiddel in antibacteriële zepen en werd het uitsluitend gebruikt in ziekenhuizen en andere medische instellingen. Vanaf de jaren 70 werd werd triclosan ook aan steeds meer huishoudelijke producten toegevoegd, zoals schoonmaakmiddelen, zeep, tandpasta, mondwater, deodorant, cosmetica en daarnaast aan talloze gebruiksvoorwerpen.

Terwijl triclosan aanvankelijk als veilig werd beschouwd, lieten dierstudies zien dat triclosan een endocriene verstoorder bleek te zijn. Daarnaast zorgde triclosan voor een verminderde werking van de lever (de ontgiftingsfabriek van het lichaam) en de schildklier. Maar het grootste pijnpunt van de onderzoekers was toch wel de antibacteriële werking, want niet alleen de slechte bacteriën worden gedood, ook de goede bacteriën, die het lichaam beschermen tegen invloeden van buitenaf, werden gedood.

De 3 grootste problemen van triclosan

Ernstige invloed op onze gezondheid

De schadelijke effecten van triclosan beginnen bij de huid. Symptomen als foto-allegische reacties en eczeem komen vaak voor nadat men in aanraking is geweest met triclosan. Bovendien wordt de chemische stof opgenomen in onze bloedbaan. Bij omstreeks 75% van de Amerikanen wordt triclosan gevonden in urinemonsters, bloed, plasma en moedermelk.1 In Noorwegen wordt tandpasta gezien als het voornaamste product, waardoor mensen in contact komen met triclosan.

Triclosan is ook lipofiel, een chique term die niets anders betekent dan dat het wordt opgeslagen in vetcellen. Tevens is bewezen dat het van invloed is op de BMI.2  Studies hebben ook aangetoond dat verhoogde bloedspiegels van triclosan kunnen leiden tot een verzwakt centraal zenuwstelsel.3 En hoewel triclosan niet rechtstreeks wordt gelinkt aan kanker, leidt het fabricageproces wel tot de productie van kankerverwekkende dioxinen. Door triclosan te combineren met gechloreerd water of UV-licht, een combi die optreedt wanneer je gebruik maakt van de openbare watervoorziening, wordt er een specifiek type dioxine geproduceerd die bijzonder kankerverwekkend is.

triclosanDe marketeers van de industrie boezemen ons angst in voor bacteriën, terwijl we in wezen al overdreven schoon zijn en helemaal geen antibacteriële zeep nodig hebben. De Britse arts David Stracham stelt dat problemen zoals allergieën, astma, hooikoorts en eczeem, worden veroorzaakt door een verzwakt immuunsysteem.

Ons immuunsysteem werkt door monsters te nemen van de omgeving van potentieel schadelijke stoffen zoals bacteriën, schimmels, virussen. Op basis hiervan ontwikkelt het immuunsysteem antilichamen om deze stoffen te weren. Door de blootstelling aan potentiële ziekteverwekkers te elimineren met antibacteriële producten, wordt ons immuunsysteem buiten spel gezet en verzwakt. Wanneer een schadelijke stof toevallig door de antibacteriële barrière breekt, heeft het onvoorbereide lichaam geen weerstand en reageert hypergevoelig met een allergische reactie. Het is dan ook niet voor niets dat kinderen die op  boerderijen zijn opgegroeid of met huisdieren, aanzienlijk minder kans hebben op astma en allergieën.

Triclosan invloed op het milieu

Het tweede probleem met  is het milieu. Ongeveer 95% van de producten die triclosan bevatten, eindigt in het afvoerputje en vindt zijn weg naar uiteindelijk onze openbare watervoorziening. De geavanceerde waterzuiveringsinstallaties zijn echter niet in staat om triclosan uit ons drinkwater te verwijderen. Zelfs in 30 jaar oude sedimentbodems in rivieren zijn nog sporen van triclosan aangetroffen. Omdat de stof zeer toxisch is voor algen en fytoplankton, vormt triclosan een groot gevaar voor de gehele voedselketen.

Ontwikkeling van resistente ‘superbacterie’

Het derde probleem met triclosan is de bijdrage aan de opkomst van antibiotica-resistente bacteriën. Laboratoriumstudies hebben verschillende stammen van gemuteerde bacteriën gevonden die resistent zijn tegen chemische stoffen. Deze studies toonden ook aan dat deze mutante bacteriestammen ook resistent zijn tegen bepaalde antibiotica. Terwijl de meeste resistente bacteriën langzamer groeien dan gevoelige bacteriën, hebben E. coli stammen die resistent zijn tegen triclosan, een snellere groeisnelheid.

Hormoonhuishouding

Hoewel strengere wetgeving nog altijd op zich laat wachten, stapelen steeds meer bewijzen zich op dat triclosan een werkelijk vernietigend effect heeft op onze hormoonhuishouding, ons immuunsysteem en het milieu.

Wanneer je gezondheid je lief is, doe je er het beste aan om deze stof helemaal te vermijden, want onbedoeld kom je er nog vaak genoeg mee in aanraking, via drinkwater, douchen of producten die je gebruikt waarvan je niet eens weet dat het bevatten. Zorg dat je immuunsysteem schadelijke invloeden van buitenaf weet te identificeren en zich kan wapenen tegen bacteriën, virussen en schimmels. Kies liever voor volledig natuurlijke cosmetica en voed jezelf met producten uit de natuur in plaats van de fabriek. Kortom, stop met het gebruik van producten met triclosan!

Triclosan triggert bacterie Staphylococcus aureus in de neus

Triclosan is overal. Het zit in deodorant, zeep, tandpasta en in de meeste desinfecterende middelen. Maar onderzoekers waarschuwen nu naar aanleiding van recent onderzoek: triclosan bevordert de groei van Staphylococcus bacteriën in de neus.1 Dit kan infecties veroorzaken en uitgroeien tot een ernstig risico voor de gezondheid.

De bacterieremmer triclosan werkt als ontsmettingsmiddel, maar Amerikaanse onderzoekers hebben nu geconcludeerd dat triclosan de groei van bacteriën kan bevorderen. Ze hebben bevonden dat steeds meer mensen in toenemende mate triclosan in hun neusslijmvliezen hebben. Bij 37 van 90 gezonde volwassenen was triclosan aanwezig in detecteerbare hoeveelheden. En opmerkelijk was: iets meer dan twee derde van deze patiënten had een relatief hoge triclosan waarde in de neus en bij hun was ook de bacterie S. aureus in hogere mate gekoloniseerd. Deze studie werd gepubliceerd door wetenschappers van de Universiteit van Michigan in het vakblad MBIO.

De bacterie Staphylococcus aureus komt voor op de huid en in de slijmvliezen bij zo’n 20 tot 30% van de mensen, maar geeft meestal geen symptomen. In sommige gevallen, zoals bij een zwak immuunsysteem, kan deze bacterie echter leiden tot infecties. De kolonisatie van de Staphylococcus aureus in de neus geeft dan ook een verhoogde risicofactor voor deze infecties, verklaren de onderzoekers.

Triclosan en de gevreesde ziekenhuisbacterie MRSA

Triclosan verhoogt het vermogen van S. aureus om zich te binden aan humane eiwitten, zoals collageen, fibronectine en keratine, laat het onderzoeksrapport zien. Dit betekent dat je met het gebruik ook indirect roofbouw pleegt op de gezondheid van je huid, haar en nagels.

Er wordt vooral gevreesd dat de zogenaamde MRSA-bacteriestammen (de bekende ziekenhuisbacterie) resistent worden voor vrijwel alle antibiotica. Deze bacterie is moeilijk in toom te houden en kan met name in ziekenhuizen flink veel schade aanrichten.

Triclosan is al jaren een controversieel middel, maar het gebruik wordt nog altijd toegestaan door de EU. Dierstudies hebben inmiddels aangetoond dat de stof de spierfunctie en het endocriene systeem kan aantasten. Een  nieuwe evaluatie van de gezondheidsrisico’s is dringend nodig, aldus de wetenschappers. Neem dus geen risico en vermijd het gebruik van triclosan. Kies liever voor natuurlijke cosmetica die volledig vrij is van synthetische stoffen.

Triclosan interfereert met de spierfunctie

Tricolsan schaadt de spierfunctie en het vermogen tot contractie van skeletspieren, rapporteren onderzoekers in een nieuwe studie uitgevoerd aan de University of California Davis. Hoewel de studie werd uitgevoerd bij muizen, noemen de onderzoekers de effecten van de chemische stof op de hartfunctie “erg dramatisch.”

Nadat muizen werden blootgesteld aan één dosis, raakte de hartspierfunctie verminderd met 25 procent, de grijpkracht raakte verlaagd met 18 procent. Ook vissen werden blootgesteld aan deze stof – met een equivalente dosis zoals die zich zou opbouwen in een week in het wild – en dit leidde tot slechtere zwemprestaties. Onderzoekers stelden ook individuele menselijke spiercellen (van hart- en skeletspieren) bloot aan een dosis, vergelijkbaar met de blootstelling van het  alledaagse leven, en ook dit verstoorde de spierfunctie en veroorzaakte zowel zwakte bij zowel hart- als skeletspieren. De hoofdauteur van de studie merkte op:(2) “Triclosan is vindbaar in vrijwel elk huishouden en is alomtegenwoordig in het milieu. Deze bevindingen geven reden tot zorgen of men en milieu gebaat zijn bij triclosan.”

Verstoort de hormoonhuishouding

Deze alomtegenwoordige chemische stof is een gechloreerde aromatische verbinding en wordt gebruikt om bacteriële besmetting te verminderen of te voorkomen. Het wordt aan tal van producten toegevoegd, zoals aan veel antibacteriële zepen en douchegels, tandpasta’s en bepaalde cosmetica, maar ook meubels, keukengerei, kleding en speelgoed. Het zou verstandig zijn om serieus te twijfelen bij de aankoop van een product dat triclosan bevat, niet alleen vanwege de nieuwe bevindingen omtrent de invloed op de spierfunctie bevinding, maar ook vanwege de mogelijke impact op de hormonen. Een studie van Toxicological Sciences liet zien dat triclosan oestrogeen gemedieerde responsen beïnvloedde en veel chemicaliën die oestrogeen imiteren staan bekend om hun risico op borstkanker.(3) Triclosan onderdrukt ook het schildklierhormoon bij ratten en dit is slechts één onderzoek in een steeds uitbreidende hoeveelheid onderzoeken waarin triclosan een krachtige endocriene verstoorder blijkt te zijn.

Onderzoeken uit het verleden hebben ook aangetoond:

  • Dat blootstelling aan triclosan schildklierhormoon-geassocieerde genexpressie bij kikkers verstoort, zelfs bij lage concentraties (triclosan blootstelling bij 0,15 delen per miljard is genoeg om een hormoonsignaalsysteem bij kikkers te verstoren) (4)
  • Triclosan verlaagt de circulerende concentraties van het schildklierhormoon thyroxine (T4) in ratten (5)

Zelfs de FDA stelt dat “dierlijke studies hebben aangetoond dat triclosan de hormoonregulering verandert” en dat “andere studies met bacteriën de mogelijkheid aan geven dat triclosan bijdraagt aan het resistent maken van bacteriën tegen antibiotica.”(6) Hoewel ze nog steeds volhouden dat het niet bewezen is dat triclosan gevaarlijk is voor de mens, zijn ze wel bezig met een herziening van de  chemische stof.

Geregistreerd als een pesticidetriclosan

Naarmate je meer bewijzen leest over de gevaren van triclosan, wordt het steeds onaannemelijker dat je nog vol vertrouwen je tanden poetst met reguliere tandpasta en je oksels insmeert met een synthetische deodorant die triclosan bevat. Zeker niet als je weet dat triclosan in 1969 werd geregistreerd als….als bestrijdingsmiddel. Vandaag de dag is het middel nog altijd geregistreerd als bestrijdingsmiddel, maar afgezien van dat en dat het wordt gebruikt in producten voor persoonlijke verzorging, wordt het ook veel gebruikt voor industriële toepassingen, zoals in transportbanden, brandslangen, verfbadvaten, of ijs te maken of als antimicrobieel bestrijdingsmiddel, en het wordt toegevoegd aan kleefstoffen, textiel, vinyl, kunststof (speelgoed, tandenborstels), polyethyleen, polyurethaan, polypropyleen, boenwasemulsies, textiel (schoeisel, kleding), dichtingsmassa, afdichtmiddelen, rubber, vloerbedekking en een grote verscheidenheid van andere producten.(7) Hierop gebaseerd kan je dus wel nagaan dat je dagelijks wordt blootgesteld aan deze stof.

Zit al in 75% van de Amerikanen

Tegenwoordig wordt dit synthetische ingrediënt al aangetroffen in de urine van driekwart van de Amerikaanse bevolking,(8) wat betekent dat er dringend actie nodig is. Amerikaanse politici hebben reeds een lans gebroken om het gebruik van aan banden te leggen, omdat ze stellen dat “het een duidelijke bedreiging vormt voor de gezondheid.“ “Het is zelfs een feit dat de stof niet effectiever is dan water en zeep “ Dit is een belangrijk punt, aangezien het ‘voordeel’ van het toevoegen van dit synthetische middel aan uw handzeep, meer bacteriën zou moeten doden en je theoretisch gezonder zou houden. Integendeel, er is weinig of geen bewijs dat producten die triclosan bevatten beter presteren dan de goede ouderwetse technieken zoals wassen met water en zeep. Er is echter wel bewijs dat gewone zeep effectiever is dan zijn antibacteriële tegenhangers.

Het is eenvoudig om af te zien van het gebruik

Wanneer je geen producten meer koopt met triclosan beïnvloed je op een positieve manier je gezondheid. Er is niet een goede reden te bedenken om ooit nog producten met dit middel te kopen. Het middel wordt duidelijk vermeld als productingrediënt op de labels, zodat je het eenvoudig kunt controleren. Helaas zit het ook in het water van rivieren, beken en zuiveringsslib dat wordt toegepast op akkers, dus er is altijd een kans dat je eraan wordt blootgesteld. (9) Als alternatief kun je het best natuurlijke cosmetica gebruiken, gewoon onbewerkte ouderwetse zeep en reinigingsmiddelen.

Bronnen:

1 U.S. Food and Drug Administration, Triclosan: What Consumers Should Know

2 Smithsonian.com August 13, 2012

3 Toxicol. Sci. (2010) 117 (1): 45-53.

4 Aquatic Toxicology Volume 80, Issue 3, 1 December 2006, Pages 217–227

5 Environmental Toxicology and Pharmacology 24 (2007) 194–197

6 U.S. Food and Drug Administration: What Consumers Should Know

7 U.S. Environmental Protection Agency, Triclosan Facts

8 Environmental Health Perspectives March 2008 116(3)

9 Environ Health Perspect. 2010 June; 118(6): A242.

1 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3836985/

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3836985/

3 https://foods4thoughtblog.wordpress.com/2013/01/27/9-reasons-you-want-to-avoid-hand-sanitizers/

http://www.beyondpesticides.org

http://health.ucsd.edu

Gerelateerde berichten

0 Reacties

Geef een reactie

Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met een *