Triclosan, the secret killer

Triclosan is een antibacteriële en schimmelwerende stof die in de jaren 60 van de vorige eeuw op de markt is gebracht door Ciba Specialty Chemicals Corporation. In eerste instantie werd triclosan gebruikt als medisch desinfectiemiddel in antibacteriële zepen en werd het uitsluitend gebruikt in ziekenhuizen en andere medische instellingen. Vanaf de jaren 70 werd werd triclosan ook aan steeds meer huishoudelijke producten toegevoegd, zoals schoonmaakmiddelen, zeep, tandpasta, mondwater, deodorant, cosmetica en daarnaast aan talloze gebruiksvoorwerpen.

Terwijl triclosan aanvankelijk als veilig werd beschouwd, lieten dierstudies zien dat triclosan een endocriene verstoorder bleek te zijn. Daarnaast zorgde triclosan voor een verminderde werking triclosanvan de lever (de ontgiftingsfabriek van het lichaam) en de schildklier. Maar het grootste pijnpunt van de onderzoekers was toch wel de antibacteriële werking, want niet alleen de slechte bacteriën worden gedood, ook de goede bacteriën, die het lichaam beschermen tegen invloeden van buitenaf, werden gedood.

De 3 grootste problemen van triclosan

Ernstige invloed op onze gezondheid

De schadelijke effecten van triclosan beginnen bij de huid. Symptomen als foto-allegische reacties en eczeem komen vaak voor nadat men in aanraking is geweest met triclosan. Bovendien wordt de chemische stof opgenomen in onze bloedbaan. Bij omstreeks 75% van de Amerikanen wordt triclosan gevonden in urinemonsters, bloed, plasma en moedermelk.1 In Noorwegen wordt tandpasta gezien als het voornaamste product, waardoor mensen in contact komen met triclosan.

Triclosan is ook lipofiel, een chique term die niets anders betekent dan dat het wordt opgeslagen in vetcellen. Tevens is bewezen dat het van invloed is op de BMI.2  Studies hebben ook aangetoond dat verhoogde bloedspiegels van triclosan kunnen leiden tot een verzwakt centraal zenuwstelsel.3 En hoewel triclosan niet rechtstreeks wordt gelinkt aan kanker, leidt het fabricageproces wel tot de productie van kankerverwekkende dioxinen. Door triclosan te combineren met gechloreerd water of UV-licht, een combi die optreedt wanneer je gebruik maakt van de openbare watervoorziening, wordt er een specifiek type dioxine geproduceerd die bijzonder kankerverwekkend is.

triclosanDe marketeers van de industrie boezemen ons angst in voor bacteriën, terwijl we in wezen al overdreven schoon zijn en helemaal geen antibacteriële zeep nodig hebben. De Britse arts David Stracham stelt dat problemen zoals allergieën, astma, hooikoorts en eczeem, worden veroorzaakt door een verzwakt immuunsysteem.

Ons immuunsysteem werkt door monsters te nemen van de omgeving van potentieel schadelijke stoffen zoals bacteriën, schimmels, virussen. Op basis hiervan ontwikkelt het immuunsysteem antilichamen om deze stoffen te weren. Door de blootstelling aan potentiële ziekteverwekkers te elimineren met antibacteriële producten, wordt ons immuunsysteem buiten spel gezet en verzwakt. Wanneer een schadelijke stof toevallig door de antibacteriële barrière breekt, heeft het onvoorbereide lichaam geen weerstand en reageert hypergevoelig met een allergische reactie. Het is dan ook niet voor niets dat kinderen die op  boerderijen zijn opgegroeid of met huisdieren, aanzienlijk minder kans hebben op astma en allergieën.

Vernietigende invloed op het milieu

Het tweede probleem met triclosan is het milieu. Ongeveer 95% van de producten die triclosan bevatten, eindigt in het afvoerputje en vindt zijn weg naar uiteindelijk onze openbare watervoorziening. De geavanceerde waterzuiveringsinstallaties zijn echter niet in staat om triclosan uit ons drinkwater te verwijderen. Zelfs in 30 jaar oude sedimentbodems in rivieren zijn nog sporen van triclosan aangetroffen. Omdat de stof zeer toxisch is voor algen en fytoplankton, vormt triclosan een groot gevaar voor de gehele voedselketen.

Ontwikkeling van resistente ‘superbacterien’

Het derde probleem met triclosan is de bijdrage aan de opkomst van antibioticaresistente bacteriën. Laboratoriumstudies hebben verschillende stammen van gemuteerde bacteriën gevonden die resistent zijn tegen chemische stoffen. Deze studies toonden ook aan dat deze mutante bacteriestammen ook resistent zijn tegen bepaalde antibiotica. Terwijl de meeste resistente bacteriën langzamer groeien dan gevoelige bacteriën, hebben E. coli stammen die resistent zijn tegen triclosan, een snellere groeisnelheid.

Conclusie

Hoewel strengere wetgeving nog altijd op zich laat wachten, stapelen steeds meer bewijzen zich op dat triclosan een werkelijk vernietigend effect heeft op onze hormoonhuishouding, ons immuunsysteem en het milieu.

Wanneer je gezondheid je lief is, doe je er het beste aan triclosan helemaal te vermijden, want onbedoeld kom je er nog vaak genoeg mee in aanraking, via drinkwater, douchen of producten die je gebruikt waarvan je niet eens weet dat het bevatten. Zorg dat je immuunsysteem schadelijke invloeden van buitenaf weet te identificeren en zich kan wapenen tegen bacteriën, virussen en schimmels. Kies liever voor volledig natuurlijke cosmetica en voed jezelf met producten uit de natuur in plaats van de fabriek. Kortom, stop met het gebruik van producten met triclosan!

 

Bronnen:

1 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3836985/

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3836985/

3 https://foods4thoughtblog.wordpress.com/2013/01/27/9-reasons-you-want-to-avoid-hand-sanitizers/

http://www.beyondpesticides.org

http://health.ucsd.edu

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *